اگر می بینی عاشق تو هستم ، دیوانه تو هستم ،

 و تمام فکر و زندگی من تو شده ای

به خدا بدان که این دست خودم نیست!

اگر میبینی چشمانم در بیشتر لحظه ها خیس است

و دستانم سرد است و اگر میبینی همه لحظه های دور از تو بودن اینهمه سخت

و پر از غم و غصه است بدان که این دست خودم نیست

دست خودم نیست که همه لحظه ها تو را در جلو چشمانم میبینم و

 به یاد تو می باشم

دست خودم نیست که دوست دارم همیشه در کنارت باشم ،

به خدا دست خودم نیست که هر شب به آسمان نگاه می اندازم و

 ستاره ای درخشان را میبینم و به یاد تو می افتم

دست خودم نیست که هر سحرگاه به انتظارت مینشینم

 تا در آسمان دلم طلوعی دوباره داشته باشی

باور کن که دوستت دارم ای تنها بهانه برای زنده بودنم ،

 نفس کشیدنم دوستت دارم .... ای امید و آرزوی من ،

 دنیای من دوستت دارم.... ای تو به زیبایی یک گل سرخ

 به پاکی یک چشمه زلال ، به لطافت باران بهار دوستت دارم....

ای تو فصل بهارم ، همیشه یارم ، همدم این دل پاره پاره ام دوستت دارم....

ای تو آرامش وجودم ، همه بود و نبودم ، هستی و تار و پودم دوستت دارم....

ای تو طلوع زندگی ام ، ناجی لب تشنگی ام دوستت دارم....

    ای تو عشق زندگی ام ، همیشگی ام ، ماندنی ام دوستت دارم  

 دوستت دارم 

^{دوستت دارم چون تنها ترين فکر تنهايي مني}

^{دوستت دارم چون زيباترين لحظات زندگي مني}

^{دوستت دارم چون زيباترين روياي خواب مني}

^{دوستت دارم چون زيباترين خاطرات مني}

^{دوستت دارم چون به}

^{يک نگاه،عشق مني!}

آب را گل كرديم
دل سهراب شكست
همگي خنديديم
به نبض زلال هستي
گاوهامان از شير افتادند
كفتران جان دادند
كوزه ها بشكستند
گل اندوه شكفت
و نخواستيم بفهميم :
نان خشكيده ي درويش با چه تر خواهد شد
و بفهميم كه بي بركتي از پاي چپرها سر برون مي آرد
كه ده بالادست غنچه هايش پژمرد ،
كوچه هايش تهي از نغمه ي باد
مردمان بي خبر از رويش گُل
و كنون ، كه دگر اثر از آب گوارايي نيست ؛
همگي مي خوانيم :
« آب را گل نكنيم »